Δασολόγος Θεσσαλονίκη Τάντσης Χρυσόστομος

Οι Χρυσοφόρες καλλιέργειες και το απαραίτητο ΟΧΙ στους πελάτες και υποψήφιους αγρότες

Leave a comment

Προτού αποφασίσω να ανοίξω το γραφείο, είχα προσπαθήσει να ασχοληθώ με την καλλιέργεια αρωματικών φυτών στην περιοχή από όπου κατάγεται η μητέρα μου. Οι συγγενείς μου όμως αδυνατώντας τότε να καταλάβουν ότι το Δημόσιο έχει τελειώσει δεν δέχθηκαν…εκείνη την εποχή (2011), υπήρχε κόσμος που πίστευε πως η κρίση ήταν κάτι περαστικό και συνέχιζε να ονειρεύεται μια θέση στο Δημόσιο.

Τα χρόνια πέρασαν και η δικαίωση μου ως προς τους συγγενείς μου δεν άργησε…ξαφνικά από το 2011 και πιο πολύ το 2012, άρχισαν να γίνονται όλο και πιο συχνές οι αναφορές στις νέες καλλιέργειες που θα πρόσφεραν ένα καλύτερο μέλλον σε εκείνους που θα ασχολούνταν. Κοντά στις καλλιέργειες θα πρέπει να επισημάνουμε και το έντονο ενδιαφέρον του κόσμου για τη μελισσοκομία (κατακόρυφη αύξηση συμμετεχόντων στα διάφορα σεμινάρια), ενώ δεν ήταν λίγοι αυτοί που επέλεξαν τη σαλιγκαροτροφία.

Έχοντας μελίσσια από το 2011 ξέρω τις δυσκολίες που έχει το σπορ και δίνω στον εαυτό μου το δικαίωμα να έχει άποψη επί του θέματος. Επίσης, έχοντας περάσει 1 χρόνο από τη Γεωπονική σχολή για να κάνω διδακτορικό στα αρωματικά φυτά και σε συνδυασμό με όλο το ψάξιμο που έχω κάνει και εξακολουθώ να κάνω επί του θέματος, θα ήθελα να καταθέσω μερικές απόψεις.

Αυτά τα χρόνια παρουσιάστηκαν διάφορες νέες καλλιέργειες, ορισμένα παραδείγματα: γκότζι μπέρι, ιπποφαές, τρούφα, αρωματικά φυτά, ροδιά κ.α. Όλες υπόσχονταν σίγουρα και μεγάλα κέρδη.

Το πρώτο που θα πρέπει να γνωρίζουμε είναι πως πολλές από αυτές τις καλλιέργειες δεν είναι παραδοσιακές για τον τόπο μας. Συνεπώς, δεν μπορούμε να ξέρουμε πως θα πάει με σιγουριά το φυτό και η καλλιέργεια.

Παράλληλα, ένα άλλο σημαντικό θέμα που θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από τους υποψήφιους καλλιεργητές είναι το πού αλλού καλλιεργείται το φυτό που έχουν επιλέξει. Δυο παραδείγματα, τα ρόδια και τα γκότζι μπέρι.

Όσον αφορά τα ρόδια πρώτες χώρες σε παραγωγή είναι η Ινδία, το Αφγανιστάν και το Πακιστάν. Χώρες δηλαδή που το κόστος παραγωγής ήταν και θα είναι για καιρό ακόμη χαμηλότερο έναντι της Ελλάδας. Ρόδια στην Ελλάδα καλλιεγούνταν στην περιοχή της Ερμιόνης και ήταν περισσότερο για να τα φας παρά για χυμό.

Τα γκότζι μπέρι καλλιεργούνται σε απέραντες εκτάσεις στην Κίνα.

Το ερώτημα που τίθεται είναι το εξής: Η Ελληνική παραγωγή θα μπορεί να ανταγωνιστεί αυτές των συγκεκριμένων χωρών και να πιάσει τις τιμές που υποσχέθηκαν κάποιοι??? Τα Lidl έχουν γκότζι μπέρι από την Κίνα, τι θα τους κάνει να προτιμήσουν τα Ελληνικά???

Μαγικές καλλιέργειες δεν υπάρχουν! Λάθος κανουν όμως και αυτοί που πιστεύουν ότι θα τα κάνουν όλα μόνες τους οι μέλισσες και αυτοί απλά θα πουλάν το μέλι στην τιμή που αυτοί θέλουν!

Πρόσφατα λοιπόν είχα μερικές τέτοιες περιπτώσεις φίλων και γνωστών. Το εύκολο για μένα θα ήταν να τους πάρω τα λεφτά τους, να τους φτιάξω ένα πλάνο και να τους ευχηθώ καλή τύχη!

Επειδή όμως δεν το βλέπω έτσι, η απάντησή μου ήταν “όχι, μην ασχοληθείς με αυτά τα πράγματα”… ίσως λίγο πιο ευγενικά, αλλά το νόημα ήταν αυτό.

Εξαιτίας του ότι το θέμα των καλλιεργειών και της μελισσοκομίας είναι μεγάλο και επειδή πιστεύω πως το Τρίτο Μνημόνιο θα στείλει πολύ κόσμο στην αγροτιά υπόσχομαι ότι θα εξηγήσω και άλλες πτυχές του θέματος στις επόμενες αναρτήσεις….

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s